loading...

???? ???? ????? ??????? ????

بازدید : 46
سه شنبه 16 ارديبهشت 1404 زمان : 10:20


وَلید بن عُتبَة بن ابی‌سُفیان، (درگذشت: ۶۴ق) از کارگزاران حکومت بنی‌امیه و برادرزاده معاویة بن ابی‌سفیان بود. وی بعد از مروان بن حکم قاضی مدینه شد و تا نقطه پایان حکومت معاویه در‌این سِمَت مسجد النبی کوهسنگی مشهد باقی ماند.

ولید مأمور شد تا از امام حسین(ع) برای یزید بیعت بگیرد. وی امام را به دارالاماره دعوت کرد و از وی خواست تا با یزید بیعت نماید، ولی امام این درخواست را نپذیرفت. ولید، علیرغم سماجت مَرْوان برای زندانی کردن امام و به چنگ آوردن بیعت اجباری، امام را آزاد گذاشت. امام حسین(ع) بعد از این دیدار از مدینه بیرون شد و به سوی مکه جنبش کرد. یزید، بعد از اگاهی از این حادثه، ولید را از حکومت مدینه آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد بیرون کرد.

بعضا منابع، موضع‌گیری قابل انعطاف ولید در قبال امام حسین(ع) را ناشی از عافیت‌طلبی و جلوگیری از فتنه دانسته‌اند. در مقابل، گردآوری‌ای دیگر دور اندیشی وی از منزلت امام را ادله اساسی این خلق و خوی می دانند، موضوعی که در اعلام‌کرد‌وگوی ولید با مروان بعداز ول کردن امام نیز به چشم رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد می‌خورد.

معرفی
ولید بن عتبه بن ابی‌سفیان، از بزرگان بنی‌امیه[۱] و برادرزاده معاویة بن ابی‌سفیان،[۲] شخصی حکیم،[۳] تیزهوش، زیرک،[۴] فصیح، صبور،[۵] و بخشنده[۶] تعریف گردیده است. منابع تاریخی داده ها پاره ای درباره معاش‌طومار وی، مثلا فرصت تولدش، ارائه داده‌اند.[۷] وی تحت عنوان مورد خلافت بعداز یزید بن معاویه مطرح بود،[۸] ولی این مسئولیت را نپذیرفت.[۹] ولید بر لاشه معاویه بن یزید نماز خواند.[۱۰] به گفته مادلونگ اسلام‌شناس آلمانی، ولید به شراب‌خواری داشت و با دوستش عبدالرحمن بن سیحان به میگساری می‌پرداخت.[۱۱] وی در سال ۶۴ق بر تاثیر طاعون درگذشت.[۱۲] برخی منابع اشاره کرده‌اند که وی هنگام تلاوت نماز میت بر معاویه به طاعون دچار شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد شد.[۱۳]

نبو
تبارنامه بنی‌امیه
امیه
عاص ابی‌العاص حرب ابی‌عمرو
سعید عفان حکم ابوسفیان ابی‌معیط
عبدالله خالد عثمان مروان حنظله یزید معاویه عتبه ام‌حبیبه عقبه
عبدالعزیز عبدالملک محمد یزید ولید ولید ام‌کلثوم
قدمت یزید سلیمان ولید هشام مروان دوم معاویه
ولید یزید ابراهیم
کارگزار حکومت بنی‌امیه
ولید بن عتبه از کارگزاران حکومت معاویه بن ابی‌سفیان و پسرش یزید بود[۱۴] و یکسری وهله قاضی مدینه شد.[۱۵] او در سال ۵۷ق بعد از برکناری مروان بن حکم از حکومت مدینه به ولایت آن دیار رسید.[۱۶] وی تا نقطه پایان حکومت معاویه درین سِمَت باقی ماند[۱۷] و در سال ۶۰ق از امارت مدینه برکنار شد و عمرو بن سعید جایگزین وی شوید؛ البته طولی نکشید که مجدد به زمام‌داری مدینه رسید.[۱۸] طبق پاره‌ای از گزارش‌ها وی در سال‌های ۵۶ق، ۵۷ق، ۵۸ق،[۱۹] ۶۱ق و ۶۲ق تحت عنوان امیرالحاج، وظیفه رهبری حجاج را به ذمه داشت.[۲۰]

اختلاف مالی با امام حسین(ع)
بیان شده فرصت زمام‌داری ولید بن عتبه در مدینه، میان وی و امام حسین(ع) اختلاف مالی در حوزه‌‌ای به اسم ذِی المَروَه پدید آمد. امام اورا ترساندن کرد و اظهار کرد که در حالتی که حقش را بازنگرداند، چاقو به دست گرفته و در مسجدالنبی مردمان را به حلف الفضول دعوت می‌نماید. در‌پی آن، افرادی برای دفاع از امام اعلام استعداد کردند.[۲۱] زمانی این خبر به ولید بن عتبه رسید، حق حسین(ع) را بخشید و او‌را راضی کرد.[۲۲]

در بعضی نقل‌های دیگر به اختلاف‌های دیگر ولید با امام حسین(ع) اشاره گردیده که در آنان به ملاحظه وی با امام اشاره شد‌ه‌است.[۲۳] در پاره‌ای از گزارش‌ها از معامله ولید با امام سجاد(ع) درخصوص چشمه‌ای که وابسته به امام حسین(ع) بود نیز صحبت به بین آمده میباشد[۲۴] که‌این گزارش به وسیله بعضا فقها درباره‌ی مجوز بیع آب آیتم استناد قرار گرفته میباشد.[۲۵]


وَلید بن عُتبَة بن ابی‌سُفیان، (درگذشت: ۶۴ق) از کارگزاران حکومت بنی‌امیه و برادرزاده معاویة بن ابی‌سفیان بود. وی بعد از مروان بن حکم قاضی مدینه شد و تا نقطه پایان حکومت معاویه در‌این سِمَت مسجد النبی کوهسنگی مشهد باقی ماند.

ولید مأمور شد تا از امام حسین(ع) برای یزید بیعت بگیرد. وی امام را به دارالاماره دعوت کرد و از وی خواست تا با یزید بیعت نماید، ولی امام این درخواست را نپذیرفت. ولید، علیرغم سماجت مَرْوان برای زندانی کردن امام و به چنگ آوردن بیعت اجباری، امام را آزاد گذاشت. امام حسین(ع) بعد از این دیدار از مدینه بیرون شد و به سوی مکه جنبش کرد. یزید، بعد از اگاهی از این حادثه، ولید را از حکومت مدینه آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد بیرون کرد.

بعضا منابع، موضع‌گیری قابل انعطاف ولید در قبال امام حسین(ع) را ناشی از عافیت‌طلبی و جلوگیری از فتنه دانسته‌اند. در مقابل، گردآوری‌ای دیگر دور اندیشی وی از منزلت امام را ادله اساسی این خلق و خوی می دانند، موضوعی که در اعلام‌کرد‌وگوی ولید با مروان بعداز ول کردن امام نیز به چشم رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد می‌خورد.

معرفی
ولید بن عتبه بن ابی‌سفیان، از بزرگان بنی‌امیه[۱] و برادرزاده معاویة بن ابی‌سفیان،[۲] شخصی حکیم،[۳] تیزهوش، زیرک،[۴] فصیح، صبور،[۵] و بخشنده[۶] تعریف گردیده است. منابع تاریخی داده ها پاره ای درباره معاش‌طومار وی، مثلا فرصت تولدش، ارائه داده‌اند.[۷] وی تحت عنوان مورد خلافت بعداز یزید بن معاویه مطرح بود،[۸] ولی این مسئولیت را نپذیرفت.[۹] ولید بر لاشه معاویه بن یزید نماز خواند.[۱۰] به گفته مادلونگ اسلام‌شناس آلمانی، ولید به شراب‌خواری داشت و با دوستش عبدالرحمن بن سیحان به میگساری می‌پرداخت.[۱۱] وی در سال ۶۴ق بر تاثیر طاعون درگذشت.[۱۲] برخی منابع اشاره کرده‌اند که وی هنگام تلاوت نماز میت بر معاویه به طاعون دچار شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد شد.[۱۳]

نبو
تبارنامه بنی‌امیه
امیه
عاص ابی‌العاص حرب ابی‌عمرو
سعید عفان حکم ابوسفیان ابی‌معیط
عبدالله خالد عثمان مروان حنظله یزید معاویه عتبه ام‌حبیبه عقبه
عبدالعزیز عبدالملک محمد یزید ولید ولید ام‌کلثوم
قدمت یزید سلیمان ولید هشام مروان دوم معاویه
ولید یزید ابراهیم
کارگزار حکومت بنی‌امیه
ولید بن عتبه از کارگزاران حکومت معاویه بن ابی‌سفیان و پسرش یزید بود[۱۴] و یکسری وهله قاضی مدینه شد.[۱۵] او در سال ۵۷ق بعد از برکناری مروان بن حکم از حکومت مدینه به ولایت آن دیار رسید.[۱۶] وی تا نقطه پایان حکومت معاویه درین سِمَت باقی ماند[۱۷] و در سال ۶۰ق از امارت مدینه برکنار شد و عمرو بن سعید جایگزین وی شوید؛ البته طولی نکشید که مجدد به زمام‌داری مدینه رسید.[۱۸] طبق پاره‌ای از گزارش‌ها وی در سال‌های ۵۶ق، ۵۷ق، ۵۸ق،[۱۹] ۶۱ق و ۶۲ق تحت عنوان امیرالحاج، وظیفه رهبری حجاج را به ذمه داشت.[۲۰]

اختلاف مالی با امام حسین(ع)
بیان شده فرصت زمام‌داری ولید بن عتبه در مدینه، میان وی و امام حسین(ع) اختلاف مالی در حوزه‌‌ای به اسم ذِی المَروَه پدید آمد. امام اورا ترساندن کرد و اظهار کرد که در حالتی که حقش را بازنگرداند، چاقو به دست گرفته و در مسجدالنبی مردمان را به حلف الفضول دعوت می‌نماید. در‌پی آن، افرادی برای دفاع از امام اعلام استعداد کردند.[۲۱] زمانی این خبر به ولید بن عتبه رسید، حق حسین(ع) را بخشید و او‌را راضی کرد.[۲۲]

در بعضی نقل‌های دیگر به اختلاف‌های دیگر ولید با امام حسین(ع) اشاره گردیده که در آنان به ملاحظه وی با امام اشاره شد‌ه‌است.[۲۳] در پاره‌ای از گزارش‌ها از معامله ولید با امام سجاد(ع) درخصوص چشمه‌ای که وابسته به امام حسین(ع) بود نیز صحبت به بین آمده میباشد[۲۴] که‌این گزارش به وسیله بعضا فقها درباره‌ی مجوز بیع آب آیتم استناد قرار گرفته میباشد.[۲۵]

نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
لینک دوستان
آمار سایت
  • کل مطالب : 519
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 170
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 0
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 171
  • بازدید ماه : 172
  • بازدید سال : 1512
  • بازدید کلی : 69229
  • <
    پیوندهای روزانه
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی