ولی زیاد این الحاق را به عهده گرفت. ابوبکره، اخوی مادری زیاد، زیرا این داستان را شنید، بسیار اندوهگین شد و این الحاق را مردود دانست؛ و قسم خورد که دیگر با زیاد حرف نگوید و با وی جدا ارتباط مسجد النبی کوهسنگی مشهد نماید.
[مستلزم منبع] زیاد بعداز این الحاق، از طرف معاویه در سال ۴۵ قمری، به امارت بصره گماشته شد. [۱۲] وی سپاهی را آماده کرد و به سمت مرو و خراسان ارسال کرد و این سپاه فتوحات قابل توجهی داشت. عبیدالله بن زیاد سازه به روایاتی دراین فتوحات نقش داشته میباشد. بعداز مرگ مغیرة بن شعبه در سال ۴۸ قمری، زیاد با محافظت سمت، امیر کوفه نیز شد و عملا بر نیمی از خلافت اسلامی امارت آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد یافت.[مستلزم منبع][۱۳]
مرگ
زیاد در سال ۵۳ قمری در کوفه در تاثیر ابتلا به طاعون در سپری شد و فارغ کوفه دفن شد.[۱۴]
فرزندان
مشهورترین فرزند وی عبیدالله بن زیاد میباشد که بعد از مرگ پدرش، والی بصره شد و بعداز مرگ معاویه و خلافت یزید، با مراقبت سمت به امارت کوفه نیز منصوب گشت. عبیدالله در رخداد کربلا سپاه کوفه را به نبرد با امام حسین (ع) ارسال کرد و از مهم ترین عاملان شهید شدن امام حسین(ع) به شمار میرود. زیاد فرزندان دیگری به اسمهای سلم[۱۵] و عباد[۱۶] داشتهمیباشد. ابن اثیر اسم سلم را سلیمان بیان رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد کردهمیباشد.[۱۷]
طریق حکومتداری زیاد
زیاد شخصی زیرک و خشن بود و ابتدا امارتش در بصره در طول معاویه، به مسجد بصره رفت و خطبه خواند و عموم را شدیدا انذار کرد. وی در امارتش، بسیار خشن و قاطع شغل میکرد و به همین خیال و خاطر امنیت بدون نقص در میهنهای پایین سیطرهاش حکم دهنده بود. با وجود ملازمتاش با علی بن ابی طالب و برتری دادن وی نسبت به معاویه در صفین و تظاهر به شیعهگری، در طی امارتش بر بصره و کوفه در حین معاویه، از رویه خود رجوع و بر شیعهها دشوار گرفت و بخش اعظمی از آنهارا زندانی و بعضی از آن ها را به قتل رساند. [۱۸] مشهورترین ماجرای مشقت بار گیری بر شیعهها در طی زیاد، دستگیری و قتل حجر بن عدی و یارانش میباشد.[۱۹] زیاد آنانرا به جرم اینکه به علی دشنام نمیدهند و به دشنام دهندگان اعتراض مینمایند، دستگیر و زندانی کرد و به امر معاویه راهی شام کرد. حجر و یارانش به فرمان معاویه در جایی به اسم مرج عذراء به شهیدشدن شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد رسیدند.[۲۰]
پانویس
دینوری، خبرها الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۱۹.
ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۲، ص۵۲۵.
ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۲، ص۵۲۳.
جاحظ، البیان و التبیین،الناشر : دار ومكتبة الهلال ج۱، ص۱۳۳.
دینوری، خبرها الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۱۹.
ابن کثیر، البدایة و النهایة، ۱۴۰۷ق، ج ۷، ص۳۲۰.
دینوری، خبرها الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۱۹.
مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۰، ص۱۵۷.
مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۰، ص۱۵۷-۱۵۸.
مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۰، ص۱۵۸.
ابن اثیر، الکامل، بیروت، دارصادر ۱۳۸۵ق، ج۳، ص۴۴۴-۴۴۵.
ابن اثیر، الکامل، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق، ج۳، ص۴۴۷.
ابن اثیر، الکامل، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق، ج۳، ص۴۶۱.
ولی زیاد این الحاق را به عهده گرفت. ابوبکره، اخوی مادری زیاد، زیرا این داستان را شنید، بسیار اندوهگین شد و این الحاق را مردود دانست؛ و قسم خورد که دیگر با زیاد حرف نگوید و با وی جدا ارتباط مسجد النبی کوهسنگی مشهد نماید.
[مستلزم منبع] زیاد بعداز این الحاق، از طرف معاویه در سال ۴۵ قمری، به امارت بصره گماشته شد. [۱۲] وی سپاهی را آماده کرد و به سمت مرو و خراسان ارسال کرد و این سپاه فتوحات قابل توجهی داشت. عبیدالله بن زیاد سازه به روایاتی دراین فتوحات نقش داشته میباشد. بعداز مرگ مغیرة بن شعبه در سال ۴۸ قمری، زیاد با محافظت سمت، امیر کوفه نیز شد و عملا بر نیمی از خلافت اسلامی امارت آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد یافت.[مستلزم منبع][۱۳]
مرگ
زیاد در سال ۵۳ قمری در کوفه در تاثیر ابتلا به طاعون در سپری شد و فارغ کوفه دفن شد.[۱۴]
فرزندان
مشهورترین فرزند وی عبیدالله بن زیاد میباشد که بعد از مرگ پدرش، والی بصره شد و بعداز مرگ معاویه و خلافت یزید، با مراقبت سمت به امارت کوفه نیز منصوب گشت. عبیدالله در رخداد کربلا سپاه کوفه را به نبرد با امام حسین (ع) ارسال کرد و از مهم ترین عاملان شهید شدن امام حسین(ع) به شمار میرود. زیاد فرزندان دیگری به اسمهای سلم[۱۵] و عباد[۱۶] داشتهمیباشد. ابن اثیر اسم سلم را سلیمان بیان رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد کردهمیباشد.[۱۷]
طریق حکومتداری زیاد
زیاد شخصی زیرک و خشن بود و ابتدا امارتش در بصره در طول معاویه، به مسجد بصره رفت و خطبه خواند و عموم را شدیدا انذار کرد. وی در امارتش، بسیار خشن و قاطع شغل میکرد و به همین خیال و خاطر امنیت بدون نقص در میهنهای پایین سیطرهاش حکم دهنده بود. با وجود ملازمتاش با علی بن ابی طالب و برتری دادن وی نسبت به معاویه در صفین و تظاهر به شیعهگری، در طی امارتش بر بصره و کوفه در حین معاویه، از رویه خود رجوع و بر شیعهها دشوار گرفت و بخش اعظمی از آنهارا زندانی و بعضی از آن ها را به قتل رساند. [۱۸] مشهورترین ماجرای مشقت بار گیری بر شیعهها در طی زیاد، دستگیری و قتل حجر بن عدی و یارانش میباشد.[۱۹] زیاد آنانرا به جرم اینکه به علی دشنام نمیدهند و به دشنام دهندگان اعتراض مینمایند، دستگیر و زندانی کرد و به امر معاویه راهی شام کرد. حجر و یارانش به فرمان معاویه در جایی به اسم مرج عذراء به شهیدشدن شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد رسیدند.[۲۰]
پانویس
دینوری، خبرها الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۱۹.
ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۲، ص۵۲۵.
ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۲، ص۵۲۳.
جاحظ، البیان و التبیین،الناشر : دار ومكتبة الهلال ج۱، ص۱۳۳.
دینوری، خبرها الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۱۹.
ابن کثیر، البدایة و النهایة، ۱۴۰۷ق، ج ۷، ص۳۲۰.
دینوری، خبرها الطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۱۹.
مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۰، ص۱۵۷.
مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۰، ص۱۵۷-۱۵۸.
مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۰، ص۱۵۸.
ابن اثیر، الکامل، بیروت، دارصادر ۱۳۸۵ق، ج۳، ص۴۴۴-۴۴۵.
ابن اثیر، الکامل، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق، ج۳، ص۴۴۷.
ابن اثیر، الکامل، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق، ج۳، ص۴۶۱.
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: مرکز فرهنگی و اجتماعی محله