???? ???? ????? ??????? ????

کارایی امام در طی خلافت ابوبکر
در طی خلافت ابوبکر که نزدیک به دو سال زمان برد، علی(ع) علی‌رغم کل محظورات، دستگاه خلافت را تا آنجا که رهنمودهایش را می‌پذیرفتند، ارشادوراهنمایی میکرد. سازه بر اعتقادوباور علمای اهل سنّت، ابوبکر در شغل های اصلی با علی(ع) مشورت کردن مسجد النبی کوهسنگی مشهد می کرد،

[۲۵۶] به صلاح‌روئت کرد وی کار می کرد و برای اینکه از مشورت کردن وی سود‌مند باشد، به وی اذن نمی‌اعطا کرد با بقیه مسلمان ها از مدینه بیرون گردد.[۲۵۷] امام علی(ع) هر چندین از پذیرفتن هر نوع منصبی احتراز می کرد، ولی با وجود این، در مواقعی که طرف مشاوره قرار می‌گرفت و مصلحت اسلام و مسلمانها اقتضا آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد میکرد،

از همیاری با خلیفه ابا نداشت. یعقوبی درین‌باره می‌نویسد: «به عنوان مثال افرادی که در طی ابوبکر، فقه از وی دریافت شد، علی بن ابی‌طالب بود».[۲۵۸] در مورد پیکار‌ها و فتوحات در عصر ابوبکر، امام علی(ع) موضعی بی‌طرفانه‌ یا این که حداکثر مشاورانه‌ اتخاذ کرد و در هیچ‌یک از آن ها کمپانی نداشت. طبق بعضا از گزارش‌های تاریخی‌، ابوبکر برای فتح‌ شام از اصحاب نظرخواهی کرد و صرفا لحاظ علی(ع) را به رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد عهده گرفت‌.[۲۵۹]
قدمت
حدیث قدسی «ولایت علی بن ابی‌طالب حصنی فمن دخل حصنی امن اینجانب عذابی». خوشنویسی شکسته نستعلیق، تاثیر رضا مقدم.
ابوبکر در وصیت خویش که بوسیله عثمان نوشته شد، عموم را به تبعیت از قدمت فراخواند و ذکر کرد: «اینجانب قدمت بن خطّاب را تحت عنوان حکم دهنده بر شما منصوب شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد کردم.

به وی گوش فرا دهید و از وی اطاعت نمائید».[۲۶۰] امام علی(ع) در مقابل این مبادرت بی سر و صدا کرد، البته سال‌ها سپس، این انتصاب را مذموم و ناحق دانست و این فعالیت را اینگونه تعریف کرد: «مکان بسی شگفتی و حیرت میباشد که ابوبکر در حین حیاتش، باطل بیعت عموم را درخواست می نمود (از آنجایی که می‌اظهار‌کرد من‌را رها فرمائید که شایسته ترینِ شما نیستم)، اما بندهای خلافت را برای بعداز مرگش به سوی دیگری سفت میکرد. این دو نفر (ابوبکر و قدمت)، پستان‌های شتر خلافت را به‌رنج دوشیدند! در صورتی‌که که برجستگی اینجانب نسبت به آن افراد، به‌قدری میباشد که اینجانب مانند رودی هستم که از آن، سیل خِرد سرازیر میباشد و هیچ‌کس را یارای آن وجود ندارد که بتواند خویش را به قله دوراندیشی اینجانب برساند... و اینجانب شجاعانه در‌این مقطع وقت گیر با شدت غم، حوصله کردم

کارایی امام در طی خلافت ابوبکر
در طی خلافت ابوبکر که نزدیک به دو سال زمان برد، علی(ع) علی‌رغم کل محظورات، دستگاه خلافت را تا آنجا که رهنمودهایش را می‌پذیرفتند، ارشادوراهنمایی میکرد. سازه بر اعتقادوباور علمای اهل سنّت، ابوبکر در شغل های اصلی با علی(ع) مشورت کردن مسجد النبی کوهسنگی مشهد می کرد،

[۲۵۶] به صلاح‌روئت کرد وی کار می کرد و برای اینکه از مشورت کردن وی سود‌مند باشد، به وی اذن نمی‌اعطا کرد با بقیه مسلمان ها از مدینه بیرون گردد.[۲۵۷] امام علی(ع) هر چندین از پذیرفتن هر نوع منصبی احتراز می کرد، ولی با وجود این، در مواقعی که طرف مشاوره قرار می‌گرفت و مصلحت اسلام و مسلمانها اقتضا آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد میکرد،

از همیاری با خلیفه ابا نداشت. یعقوبی درین‌باره می‌نویسد: «به عنوان مثال افرادی که در طی ابوبکر، فقه از وی دریافت شد، علی بن ابی‌طالب بود».[۲۵۸] در مورد پیکار‌ها و فتوحات در عصر ابوبکر، امام علی(ع) موضعی بی‌طرفانه‌ یا این که حداکثر مشاورانه‌ اتخاذ کرد و در هیچ‌یک از آن ها کمپانی نداشت. طبق بعضا از گزارش‌های تاریخی‌، ابوبکر برای فتح‌ شام از اصحاب نظرخواهی کرد و صرفا لحاظ علی(ع) را به رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد عهده گرفت‌.[۲۵۹]
قدمت
حدیث قدسی «ولایت علی بن ابی‌طالب حصنی فمن دخل حصنی امن اینجانب عذابی». خوشنویسی شکسته نستعلیق، تاثیر رضا مقدم.
ابوبکر در وصیت خویش که بوسیله عثمان نوشته شد، عموم را به تبعیت از قدمت فراخواند و ذکر کرد: «اینجانب قدمت بن خطّاب را تحت عنوان حکم دهنده بر شما منصوب شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد کردم.

به وی گوش فرا دهید و از وی اطاعت نمائید».[۲۶۰] امام علی(ع) در مقابل این مبادرت بی سر و صدا کرد، البته سال‌ها سپس، این انتصاب را مذموم و ناحق دانست و این فعالیت را اینگونه تعریف کرد: «مکان بسی شگفتی و حیرت میباشد که ابوبکر در حین حیاتش، باطل بیعت عموم را درخواست می نمود (از آنجایی که می‌اظهار‌کرد من‌را رها فرمائید که شایسته ترینِ شما نیستم)، اما بندهای خلافت را برای بعداز مرگش به سوی دیگری سفت میکرد. این دو نفر (ابوبکر و قدمت)، پستان‌های شتر خلافت را به‌رنج دوشیدند! در صورتی‌که که برجستگی اینجانب نسبت به آن افراد، به‌قدری میباشد که اینجانب مانند رودی هستم که از آن، سیل خِرد سرازیر میباشد و هیچ‌کس را یارای آن وجود ندارد که بتواند خویش را به قله دوراندیشی اینجانب برساند... و اینجانب شجاعانه در‌این مقطع وقت گیر با شدت غم، حوصله کردم