(درگذشت ۴۶ پیش از سفر/۵۷۶م) مامان رسول اکرم(ص) و همسر عبدالله بن عبدالمطلب بود. آمنه، در سال هفتم بعداز عام الفیل، فرزندش، محمد را برای زیارت قبر پدرش، عبدالله و نیز دیدار با خالوهای عبدالله که از بنینجار بودند، به مدینه پیروزی وی در رجوع از این مسافرت، در محلی به اسم «ابواء» در حوالی مدینه درگذشت و همانجا دفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد شد.
عالمان شیعه بر ایمان داشتن آمنه و اجداد نبی(ص) حادثهحیث داراهستند و در جواب منکران ایمان وی به نقل ازهای تاریخی استناد مینمایند که مبتنی بر آنها نبی قبر مادرش را در ابواء زیارت مینموده است.کتاب «ام النبی(ص)» نوشته بنت الشاطی، زندگینامه حضرت آمنه میباشد؛ این کتاب به لهجه عربی درج شده و با تیتر «آمنه مامان فرستاده(ص)» به فارسی ترجمه آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد گردیدهاست.
معاشطومار ، آمنه از زنان قوم قریش میباشد: پدرش، وَهب، گرانقدر تیره بنیزهره از تیرههای قریش بود. مادرش، بَرَّة بنت عبدالعزی (بَره دختر عبدالعزی) نیز قریشی بود.[۱] از معاش آمنه قبل از وصلت با عبدالله داده ها چندانی در اختیار وجود ندارد؛ هر یک سری که آورده شده وی در مکه چشم به جهان گشود.[۲] وی ۵۴ یا این که ۵۳ سال پیش از مسافرت با عبدالله بن عبدالمطلب تزویج کرد.[۳] مراسم عروسی آن دو، سه شبانهروز ادامه یافت و درین مقطع عبدالله به ترسیم بستگانای در منزل عروس اقامت رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد گزید.[۴]
درگذشت همسر، عبدالله یک سری روز بعداز وصلت با آمنه، به مهاجرت تجاری رفت و در راه و روش رجوع و برگشت، در یثرب از عالم رفت.[۵] وی یکسال بعداز ماجرای ذبح، با آمنه تزویج کرده بود.[۶] عبدالمطلب نذر کرده بود درصورتی که معبود ده پسر به وی بدهد، دهمین را قربانی مینماید، البته سرنوشت به مکان قربانی کردن عبدالله، صد شتر را قربانی کرد.[۷] برخی گزارشهای تاریخی، درگذشت عبدالله را اندکی بعداز تولد فرستاده آفریدگار(ص) شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد دانستهاند.[۸]
ولادت محمد
آمنه بعداز ولادت محمد، اورا به حلیمه سعدیه سپرد.[۹] بنابر حیث پر اسم و رسم شیعه، آمنه در ۱۷ ربیعالاول عام الفیل، رسول(ص) را به عالم آورد؛ البته معروف عالمان اهل سنت مجال وقوع این روی داد را ۱۲ ربیعالاول دانستهاند.[۱۰] به نقل از ابن هشام (درگذشته ۲۱۳یا ۲۱۸ق) در السیرة النبویه، زیرا محمد یتیم بود، کسی سرپرستیاش را نمیبه عهده گرفت؛ حلیمه سعدیه نیز به همین عامل آغاز دایگی اورا نپذیرفت، ولی وقتی که مشاهده کرد سرپرستی نوباوه دیگری نصیبش نمی شود، سرپرستی اورا قبول کرد.[۱۱] حلیمه بعداز دو سال محمد(ص) را نزد آمنه آورد، البته ازآنجاکه اورا مایه برکت چشم بود، از آمنه خواست که مدتی دیگر محمد(ص) را پیش خویش نگه داراست.[۱۲] از این رو، پنج سال و دو روز پس از ولادت محمد(ص)، در سال ششم بعد از عام الفیل، اورا به مادرش برگرداند.[۱۳]
آمنه، در سال هفتم بعداز عام الفیل، فرزندش، محمد را برای زیارت قبر عبدالله و نیز دیدار با خالوهای عبدالله که از بنینجار بودند، به مدینه پیروزی و سازه بر قسم پر اسم و رسم، در منش رجوع از مدینه در ابواء از عالم رفت[۱۴] و در به عبارتی جا دفن شد[۱۵] و سازه به نقل دیگری در مکه درگذشت و در شعب دُب (آرامستان معلاة) دفن شد.[۱۶][یادداشت ۱] یعقوبی، تاریخنگار قرن سوم قمری، درگذشت اورا در ۳۰ سالگی دانسته میباشد.[۱۷]
سازه به گفته محمد بن قدمت واقدی (درگذشتهٔ ۲۰۷ یا این که ۲۰۹ق)، وقتی که قریش برای خونخواهی کشتگان بدر قصد مدینه کردند و به ابواء رسیدند و قبر آمنه را دیدند، گروهی از آن ها قصد به نبش قبر گرفتند، اما بعداز مشورت کردن ابوسفیان با صاحب و مالکنظران قریش، از این عمل دوری کردند.[۱۸] همینطور نقل شدهاست که نبی قبر مادرش را در ابواء زیارت مینموده است.[۱۹] به عنوان مثال رسول(ص) در حادثه حدیبیه بر رمز قبر مامان حاضر شد و بر وی شیون کرد.[۲۰]
با این اکنون قبری در گورستان حجون مکه نیز به او منسوب میباشد.[۲۱] اورده شده قبر او در ابواء و قبر منسوب به او در مکه از فرصت حکومت عثمانی دارنده مقبره بوده و ابعاد تخریب گردیده است
محمدابراهیم آیتی (۱۳۴۳ش) تاریخنگار معاصر، این نظر را دارد همگی عالمان شیعه، درباره ایمان آمنه بنت وهب، ابوطالب، عبدالله بن عبدالمطلب و اجداد فرستاده پروردگار تا انسان(ع)، همنظرند.[۲۳] همینطور بر مبنا روایتی که در الکافی آمده، حریق دوزخ و جهنم بر اجداد فرستاده، بابا و مادرش و هر که اورا سرپرستی کرده (ابوطالب) حرام میباشد.[۲۴]
از حیث گروهی از عالمان اهل سنت، پدر و مادر و اجداد فرستاده (ص) مشرک بودهاند: جلالالدین سیوطی، مفسر اهل سنت در قرن نهم قمری، با استناد به دو ماجرا درباره شأن نزول آیه ها ۱۱۳ [یادداشت ۲] و ۱۱۴ سوره توبه، [یادداشت ۳] به مشرک بودن مامان رسول(ص) حکم نموده است.[۲۵]
علامه امینی، دانا شیعه، شأن نزول آیهها ذکر شده را به گزارش امام علی(ع) در ارتباط با صحابهای دانسته که برای والدین مشرک خویش استغفار میکردند و از لحاظ وی این آیه ربطی به استغفار برای ابوطالب یا این که آمنه ندارد.[۲۶] همینطور به گفته وی، برخی از مفسران همانند طبری[۲۷] آمرزشخواهی دراین آیه ها را به نمازگزاردن بر مرده، تعبیروتفسیر کردهاند.[۲۸] علامه امینی احتمال ساختگی بودن این احادیث و موثق نبودن راویان آن ها را نیز مطرح نموده است.[۲۹]
روضه خوان عباس قمی، با استناد به آیه ۸۴ سوره توبه [یادداشت ۴] که فرستاده را از نمازگزاردن بر مردگان مشرکان و ایستادن بر رمز قبر آنها نهی کرده، مشرک بودن پدر و مادر رسول را منتفی دانسته، چراکه رسول قبر والدین خویش را زیارت مینموده است
(درگذشت ۴۶ پیش از سفر/۵۷۶م) مامان رسول اکرم(ص) و همسر عبدالله بن عبدالمطلب بود. آمنه، در سال هفتم بعداز عام الفیل، فرزندش، محمد را برای زیارت قبر پدرش، عبدالله و نیز دیدار با خالوهای عبدالله که از بنینجار بودند، به مدینه پیروزی وی در رجوع از این مسافرت، در محلی به اسم «ابواء» در حوالی مدینه درگذشت و همانجا دفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد شد.
عالمان شیعه بر ایمان داشتن آمنه و اجداد نبی(ص) حادثهحیث داراهستند و در جواب منکران ایمان وی به نقل ازهای تاریخی استناد مینمایند که مبتنی بر آنها نبی قبر مادرش را در ابواء زیارت مینموده است.کتاب «ام النبی(ص)» نوشته بنت الشاطی، زندگینامه حضرت آمنه میباشد؛ این کتاب به لهجه عربی درج شده و با تیتر «آمنه مامان فرستاده(ص)» به فارسی ترجمه آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد گردیدهاست.
معاشطومار ، آمنه از زنان قوم قریش میباشد: پدرش، وَهب، گرانقدر تیره بنیزهره از تیرههای قریش بود. مادرش، بَرَّة بنت عبدالعزی (بَره دختر عبدالعزی) نیز قریشی بود.[۱] از معاش آمنه قبل از وصلت با عبدالله داده ها چندانی در اختیار وجود ندارد؛ هر یک سری که آورده شده وی در مکه چشم به جهان گشود.[۲] وی ۵۴ یا این که ۵۳ سال پیش از مسافرت با عبدالله بن عبدالمطلب تزویج کرد.[۳] مراسم عروسی آن دو، سه شبانهروز ادامه یافت و درین مقطع عبدالله به ترسیم بستگانای در منزل عروس اقامت رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد گزید.[۴]
درگذشت همسر، عبدالله یک سری روز بعداز وصلت با آمنه، به مهاجرت تجاری رفت و در راه و روش رجوع و برگشت، در یثرب از عالم رفت.[۵] وی یکسال بعداز ماجرای ذبح، با آمنه تزویج کرده بود.[۶] عبدالمطلب نذر کرده بود درصورتی که معبود ده پسر به وی بدهد، دهمین را قربانی مینماید، البته سرنوشت به مکان قربانی کردن عبدالله، صد شتر را قربانی کرد.[۷] برخی گزارشهای تاریخی، درگذشت عبدالله را اندکی بعداز تولد فرستاده آفریدگار(ص) شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد دانستهاند.[۸]
ولادت محمد
آمنه بعداز ولادت محمد، اورا به حلیمه سعدیه سپرد.[۹] بنابر حیث پر اسم و رسم شیعه، آمنه در ۱۷ ربیعالاول عام الفیل، رسول(ص) را به عالم آورد؛ البته معروف عالمان اهل سنت مجال وقوع این روی داد را ۱۲ ربیعالاول دانستهاند.[۱۰] به نقل از ابن هشام (درگذشته ۲۱۳یا ۲۱۸ق) در السیرة النبویه، زیرا محمد یتیم بود، کسی سرپرستیاش را نمیبه عهده گرفت؛ حلیمه سعدیه نیز به همین عامل آغاز دایگی اورا نپذیرفت، ولی وقتی که مشاهده کرد سرپرستی نوباوه دیگری نصیبش نمی شود، سرپرستی اورا قبول کرد.[۱۱] حلیمه بعداز دو سال محمد(ص) را نزد آمنه آورد، البته ازآنجاکه اورا مایه برکت چشم بود، از آمنه خواست که مدتی دیگر محمد(ص) را پیش خویش نگه داراست.[۱۲] از این رو، پنج سال و دو روز پس از ولادت محمد(ص)، در سال ششم بعد از عام الفیل، اورا به مادرش برگرداند.[۱۳]
آمنه، در سال هفتم بعداز عام الفیل، فرزندش، محمد را برای زیارت قبر عبدالله و نیز دیدار با خالوهای عبدالله که از بنینجار بودند، به مدینه پیروزی و سازه بر قسم پر اسم و رسم، در منش رجوع از مدینه در ابواء از عالم رفت[۱۴] و در به عبارتی جا دفن شد[۱۵] و سازه به نقل دیگری در مکه درگذشت و در شعب دُب (آرامستان معلاة) دفن شد.[۱۶][یادداشت ۱] یعقوبی، تاریخنگار قرن سوم قمری، درگذشت اورا در ۳۰ سالگی دانسته میباشد.[۱۷]
سازه به گفته محمد بن قدمت واقدی (درگذشتهٔ ۲۰۷ یا این که ۲۰۹ق)، وقتی که قریش برای خونخواهی کشتگان بدر قصد مدینه کردند و به ابواء رسیدند و قبر آمنه را دیدند، گروهی از آن ها قصد به نبش قبر گرفتند، اما بعداز مشورت کردن ابوسفیان با صاحب و مالکنظران قریش، از این عمل دوری کردند.[۱۸] همینطور نقل شدهاست که نبی قبر مادرش را در ابواء زیارت مینموده است.[۱۹] به عنوان مثال رسول(ص) در حادثه حدیبیه بر رمز قبر مامان حاضر شد و بر وی شیون کرد.[۲۰]
با این اکنون قبری در گورستان حجون مکه نیز به او منسوب میباشد.[۲۱] اورده شده قبر او در ابواء و قبر منسوب به او در مکه از فرصت حکومت عثمانی دارنده مقبره بوده و ابعاد تخریب گردیده است
محمدابراهیم آیتی (۱۳۴۳ش) تاریخنگار معاصر، این نظر را دارد همگی عالمان شیعه، درباره ایمان آمنه بنت وهب، ابوطالب، عبدالله بن عبدالمطلب و اجداد فرستاده پروردگار تا انسان(ع)، همنظرند.[۲۳] همینطور بر مبنا روایتی که در الکافی آمده، حریق دوزخ و جهنم بر اجداد فرستاده، بابا و مادرش و هر که اورا سرپرستی کرده (ابوطالب) حرام میباشد.[۲۴]
از حیث گروهی از عالمان اهل سنت، پدر و مادر و اجداد فرستاده (ص) مشرک بودهاند: جلالالدین سیوطی، مفسر اهل سنت در قرن نهم قمری، با استناد به دو ماجرا درباره شأن نزول آیه ها ۱۱۳ [یادداشت ۲] و ۱۱۴ سوره توبه، [یادداشت ۳] به مشرک بودن مامان رسول(ص) حکم نموده است.[۲۵]
علامه امینی، دانا شیعه، شأن نزول آیهها ذکر شده را به گزارش امام علی(ع) در ارتباط با صحابهای دانسته که برای والدین مشرک خویش استغفار میکردند و از لحاظ وی این آیه ربطی به استغفار برای ابوطالب یا این که آمنه ندارد.[۲۶] همینطور به گفته وی، برخی از مفسران همانند طبری[۲۷] آمرزشخواهی دراین آیه ها را به نمازگزاردن بر مرده، تعبیروتفسیر کردهاند.[۲۸] علامه امینی احتمال ساختگی بودن این احادیث و موثق نبودن راویان آن ها را نیز مطرح نموده است.[۲۹]
روضه خوان عباس قمی، با استناد به آیه ۸۴ سوره توبه [یادداشت ۴] که فرستاده را از نمازگزاردن بر مردگان مشرکان و ایستادن بر رمز قبر آنها نهی کرده، مشرک بودن پدر و مادر رسول را منتفی دانسته، چراکه رسول قبر والدین خویش را زیارت مینموده است
مراسم محرم و صفر در مسجد النبی کوهسنگی مشهد