در مرکز شهر خرم آباد و بر بلندای تپه ای مشرف به شهر، بنایی تاریخی قد علم کرده که نامش قلعه فلک الافلاک مسجد النبی کوهسنگی مشهد است. این اثر که با نام قلعه دوازده برجی و دژ شاپورخواست نیز شناخته میشود، مهمترین جاذبه تاریخی شهر محسوب میشود و به آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد عنوان یک کدام از زیباترین قلعه های ایران از آن یاد میگردد. فلک الافلاک بنایی رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد به جا مانده از فرصت ساسانیان می باشد و نامش از تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۴۸ با شماره ثبت ۸۸۳ در فهرست اثر ها ملی ایران شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد قرار دارد. قلعه فلک الافلاک در طول تاریخ تغییرات زیادی به خود دیده هست که بیشترین این تحولات به بعد از ظهر صفویه تا قاجار باز میشوند. در اینجا مروری به سرگذشت این بنای تاریخی داریم: دژی به جا مانده از ساسانیان در طول ساسانیان، شهری به نام شاپورخواست وجود داشت که حوزه خرم آباد کنونی را دربرگیرنده میشد؛ شهری که به ویرانه ای تبدیل شد و خرم آباد پس از مدتی جای آن را گرفت. این قلعه پس از ساخته شدن شهر نو خرمآباد نام قلعه خرم آباد را به خود گرفت. بسیاری بر این باورند که فلک الافلاک همان دژ شهر شاپورخواست میباشد و در بعد از ظهر ساسانی با اهداف حکومتی و نظامی از آن استفاده می کردند. گفته میشود یک کدام از به کار گیری های قلعه در آن زمان برای نگهداری اسرای رومی بوده است. شاید عده ای از کارشناسان چنین قدمتی را برای فلک الافلاک متصور نباشند؛ اما در اینکه این قلعه در قرن چهارم هجری به فرمان بدرین حسنویه (از حاکمان لرستان) بازسازی شده، توافق دارند.قلعه به دلیل اشراف به شهر و قرارگیری بر روی بلندی شرایط استراتژیکی داراست. همین حالت خاص بوده که باعث شده از آن استعمال های مهمی گردد: مقر حکومت آل حسنویه (حاکمان لرستان) و گنجور در حین آل بویه آل حسنویه خویشان کُرد شیعه بودند که در سده چهارم قمری در کوههای زاگرس (کردستان، کرمانشاه، بروجرد، همدان، لرستان و ایلام تا نزدیک به خوزستان) حکومت می کردند. مقر حکومتی اتابکان لر کوچک و والیان لرستان در حین صفویه تا قاجار اتابکان لر کوچک، سلسله ای لر بودند که در میان سال های ۵۸۰ تا ۱۰۰۶ هجری قمری در لرستان و قسمتهایی از استانهای ایلام و همدان و خوزستان و مرکزی و کرمانشاه حکومت می کردند. پایتخت آنها شهر شاپورخواست (خرم آباد امروزی) بود و فلک الافلاک را به عنوان مقر فرماندهی شان برگزیده بودند. فرمان روا عباس صفوی بعداز انقراض حکومت اتابکان لرستان، حسین خان را به منصب حکومت لرستان نشاند. پادشاه لقب والی را برای این حکم دهنده برگزید و حکومت والیان لرستان از همین جا آغاز شد. در این روزگار بازسازی زیارتگاهها و ساختوساز باغها و تفرجگاهها در صدر امور قرار گرفتند و تشکیل داد آثار معماری قابل توجهی چون پل گپ خرمآباد و حمام حسین خانی و نوسازی مسجد جامع خرمآباد نیز در این دوران شکل دادند. خزانه حکومتی قبیله بدر بزرگ قوم و قبیله بدر در بعدازظهر آغامحمدخان قاجار، منصب حکومتی داشت و فرزندانش تا فرصت پهلوی در بعضا مناصب همچون وزارت امور خارجه، رئیس گمرک خانه و ... بودند. مرمت در بعدازظهر قاجار
در مرکز شهر خرم آباد و بر بلندای تپه ای مشرف به شهر، بنایی تاریخی قد علم کرده که نامش قلعه فلک الافلاک مسجد النبی کوهسنگی مشهد است. این اثر که با نام قلعه دوازده برجی و دژ شاپورخواست نیز شناخته میشود، مهمترین جاذبه تاریخی شهر محسوب میشود و به آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد عنوان یک کدام از زیباترین قلعه های ایران از آن یاد میگردد. فلک الافلاک بنایی رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد به جا مانده از فرصت ساسانیان می باشد و نامش از تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۴۸ با شماره ثبت ۸۸۳ در فهرست اثر ها ملی ایران شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد قرار دارد. قلعه فلک الافلاک در طول تاریخ تغییرات زیادی به خود دیده هست که بیشترین این تحولات به بعد از ظهر صفویه تا قاجار باز میشوند. در اینجا مروری به سرگذشت این بنای تاریخی داریم: دژی به جا مانده از ساسانیان در طول ساسانیان، شهری به نام شاپورخواست وجود داشت که حوزه خرم آباد کنونی را دربرگیرنده میشد؛ شهری که به ویرانه ای تبدیل شد و خرم آباد پس از مدتی جای آن را گرفت. این قلعه پس از ساخته شدن شهر نو خرمآباد نام قلعه خرم آباد را به خود گرفت. بسیاری بر این باورند که فلک الافلاک همان دژ شهر شاپورخواست میباشد و در بعد از ظهر ساسانی با اهداف حکومتی و نظامی از آن استفاده می کردند. گفته میشود یک کدام از به کار گیری های قلعه در آن زمان برای نگهداری اسرای رومی بوده است. شاید عده ای از کارشناسان چنین قدمتی را برای فلک الافلاک متصور نباشند؛ اما در اینکه این قلعه در قرن چهارم هجری به فرمان بدرین حسنویه (از حاکمان لرستان) بازسازی شده، توافق دارند.قلعه به دلیل اشراف به شهر و قرارگیری بر روی بلندی شرایط استراتژیکی داراست. همین حالت خاص بوده که باعث شده از آن استعمال های مهمی گردد: مقر حکومت آل حسنویه (حاکمان لرستان) و گنجور در حین آل بویه آل حسنویه خویشان کُرد شیعه بودند که در سده چهارم قمری در کوههای زاگرس (کردستان، کرمانشاه، بروجرد، همدان، لرستان و ایلام تا نزدیک به خوزستان) حکومت می کردند. مقر حکومتی اتابکان لر کوچک و والیان لرستان در حین صفویه تا قاجار اتابکان لر کوچک، سلسله ای لر بودند که در میان سال های ۵۸۰ تا ۱۰۰۶ هجری قمری در لرستان و قسمتهایی از استانهای ایلام و همدان و خوزستان و مرکزی و کرمانشاه حکومت می کردند. پایتخت آنها شهر شاپورخواست (خرم آباد امروزی) بود و فلک الافلاک را به عنوان مقر فرماندهی شان برگزیده بودند. فرمان روا عباس صفوی بعداز انقراض حکومت اتابکان لرستان، حسین خان را به منصب حکومت لرستان نشاند. پادشاه لقب والی را برای این حکم دهنده برگزید و حکومت والیان لرستان از همین جا آغاز شد. در این روزگار بازسازی زیارتگاهها و ساختوساز باغها و تفرجگاهها در صدر امور قرار گرفتند و تشکیل داد آثار معماری قابل توجهی چون پل گپ خرمآباد و حمام حسین خانی و نوسازی مسجد جامع خرمآباد نیز در این دوران شکل دادند. خزانه حکومتی قبیله بدر بزرگ قوم و قبیله بدر در بعدازظهر آغامحمدخان قاجار، منصب حکومتی داشت و فرزندانش تا فرصت پهلوی در بعضا مناصب همچون وزارت امور خارجه، رئیس گمرک خانه و ... بودند. مرمت در بعدازظهر قاجار
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: نقش فرهنگی، گردشگری و انتقال ارزشهای دینی