???? ???? ????? ??????? ????

عبدالملک بن مروان (۲۶-۸۶ق)، پنج‌مین خلیفه اموی که بعداز مرگ پدرش مروان بن حکم در سال ۶۵ق به خلافت رسید و ۲۱ سال خلافت کرد. زمانه حکومت وی با کودتا‌های درونی و نبرد‌های فرنگی روبرو بود، ولی وی توانست معارضان داخلی را سرکوب نماید و بر معاندان فرنگی ببرد. عبدالملک بن مروان، مناطقی را در آفریقا تصرف کرد و به محدوده خلافت خویش ادامه داد در زمانه او، منزل معبود به وسیله منجنیق تخریب شد. او با نصب حجاج بن یوسف ثقفی تحت عنوان حکم کننده کوفه، شیعه‌ها را شدیدا زیر فشار قرار اعطا کرد. امام سجاد(ع) در عصر وی معاش میکرد. عبدالملک برای اولیه توشه در تاریخ اسلام، مبادرت به ضرب سکه نمود. او در ۶۰ یا این که ۶۱ سالگی درگذشت و در دمشق مسجد النبی کوهسنگی مشهد دفن شد.

معاش‌طومار
ابوالولید عبدالملک بن مروان بن حَکَم بن ابی العاص بن امیة بن عبدشمس، پنج‌مین قاضی اموی، در سال ۲۶ق (۶۴۷م) چشم به جهان گشود و در مدینه رویش یافت. پدرش مروان بن حکم از خلفای اموی و مادرش عایشه دختر معاویه بن مغیره بن ابی عاص میباشد. عبدالملک ۱۷ پسر داشت که چهار نفر از آن‌ها (ولید، سلیمان، یزید، و هشام) به حکومت آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد رسیدند.[۱]

عبدالملک در سال ۶۵ق حکومت را در مشت گرفت و بعد از ۲۱ سال حکومت، پنج‌شنبه ۱۵ شوال سال ۸۶ قمری (۷۰۵ م)در دمشق [۲] و به قولی در ۱۴ شوال[۳] در سن شصت سالگی (یا این که شصت و یک سالگی) درگذشت. بازه زمانی خلافت وی ۲۱ سال رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد بود.

خصوصیت‌های شخصیتی
عبدالملک بن مروان، قبل از پادشاهی، به محافظت قرآن و علم ها شرعی عشق و علاقه آرم می‌اعطا کرد، با محدثین و فقهای مدینه حشر و انتشار داشت و از دید عموم شخصی مومن و عبادت کننده بود، به نحوی که اورا «حَمامة المسجد» به معنای کبوتر مسجد می‌نامیدند[۴] با این درحال حاضر وی بعد از حکم کننده شدن تمامی قیمت‌های اسلامی و اخلاقی را کنار بنیان؛ تا آنجا که اورده شده در هم اکنون قرائت قرآن بود که به وی خبر رسید که قرار میباشد سلطان گردد. او فورا قرآن را برهم بنیان و اعلام کرد: "درود علیک هذا فراق بینی و بینک و هذا آخرالعهد بک"؛ خدانگهدار این استارت طلاق دربین اینجانب و توست و این واپسین دیدار با شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد توست.[مستلزم منبع][۵]

عبدالملک شخصی حسود و بخیل بود و از کشتن مخالفانش ابایی نداشت. کارگزاران و اطرافیانش نیز مشابه به وی بودند که یکسری نفر از آن ها عبارتند از: حجاج بن یوسف ثقفی، کارگزار وی در عراق، مُهلَّب بن ابی صُفره در خراسان، هشام بن اسماعیل در مدینه، فرزندش عبدالله بن عبدالملک در مصر، محمد بن یوسف ثقفی اخوی حجاج در یمن و محمد بن مروان در جزیره.[مستلزم منبع]

عبدالملک بعداز کشتن عبدالله بن زبیر در مدینه خطبه‌ای خواند و در پایان اینگونه ذکر کرد: «به معبود قسم از این پس هر شخصی که من‌را به رعایت تقوای الهی فرمان دهد، او‌را خواهم کشت».[۶] عبدالملک با آل‌علی(ع) دشوار مخالف بود و در طی وی هشام بن اسماعیل نسبت به اهل مدینه بسیار بد رفتاری کرد.[۷]

عبدالملک بن مروان (۲۶-۸۶ق)، پنج‌مین خلیفه اموی که بعداز مرگ پدرش مروان بن حکم در سال ۶۵ق به خلافت رسید و ۲۱ سال خلافت کرد. زمانه حکومت وی با کودتا‌های درونی و نبرد‌های فرنگی روبرو بود، ولی وی توانست معارضان داخلی را سرکوب نماید و بر معاندان فرنگی ببرد. عبدالملک بن مروان، مناطقی را در آفریقا تصرف کرد و به محدوده خلافت خویش ادامه داد در زمانه او، منزل معبود به وسیله منجنیق تخریب شد. او با نصب حجاج بن یوسف ثقفی تحت عنوان حکم کننده کوفه، شیعه‌ها را شدیدا زیر فشار قرار اعطا کرد. امام سجاد(ع) در عصر وی معاش میکرد. عبدالملک برای اولیه توشه در تاریخ اسلام، مبادرت به ضرب سکه نمود. او در ۶۰ یا این که ۶۱ سالگی درگذشت و در دمشق مسجد النبی کوهسنگی مشهد دفن شد.

معاش‌طومار
ابوالولید عبدالملک بن مروان بن حَکَم بن ابی العاص بن امیة بن عبدشمس، پنج‌مین قاضی اموی، در سال ۲۶ق (۶۴۷م) چشم به جهان گشود و در مدینه رویش یافت. پدرش مروان بن حکم از خلفای اموی و مادرش عایشه دختر معاویه بن مغیره بن ابی عاص میباشد. عبدالملک ۱۷ پسر داشت که چهار نفر از آن‌ها (ولید، سلیمان، یزید، و هشام) به حکومت آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد رسیدند.[۱]

عبدالملک در سال ۶۵ق حکومت را در مشت گرفت و بعد از ۲۱ سال حکومت، پنج‌شنبه ۱۵ شوال سال ۸۶ قمری (۷۰۵ م)در دمشق [۲] و به قولی در ۱۴ شوال[۳] در سن شصت سالگی (یا این که شصت و یک سالگی) درگذشت. بازه زمانی خلافت وی ۲۱ سال رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد بود.

خصوصیت‌های شخصیتی
عبدالملک بن مروان، قبل از پادشاهی، به محافظت قرآن و علم ها شرعی عشق و علاقه آرم می‌اعطا کرد، با محدثین و فقهای مدینه حشر و انتشار داشت و از دید عموم شخصی مومن و عبادت کننده بود، به نحوی که اورا «حَمامة المسجد» به معنای کبوتر مسجد می‌نامیدند[۴] با این درحال حاضر وی بعد از حکم کننده شدن تمامی قیمت‌های اسلامی و اخلاقی را کنار بنیان؛ تا آنجا که اورده شده در هم اکنون قرائت قرآن بود که به وی خبر رسید که قرار میباشد سلطان گردد. او فورا قرآن را برهم بنیان و اعلام کرد: "درود علیک هذا فراق بینی و بینک و هذا آخرالعهد بک"؛ خدانگهدار این استارت طلاق دربین اینجانب و توست و این واپسین دیدار با شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد توست.[مستلزم منبع][۵]

عبدالملک شخصی حسود و بخیل بود و از کشتن مخالفانش ابایی نداشت. کارگزاران و اطرافیانش نیز مشابه به وی بودند که یکسری نفر از آن ها عبارتند از: حجاج بن یوسف ثقفی، کارگزار وی در عراق، مُهلَّب بن ابی صُفره در خراسان، هشام بن اسماعیل در مدینه، فرزندش عبدالله بن عبدالملک در مصر، محمد بن یوسف ثقفی اخوی حجاج در یمن و محمد بن مروان در جزیره.[مستلزم منبع]

عبدالملک بعداز کشتن عبدالله بن زبیر در مدینه خطبه‌ای خواند و در پایان اینگونه ذکر کرد: «به معبود قسم از این پس هر شخصی که من‌را به رعایت تقوای الهی فرمان دهد، او‌را خواهم کشت».[۶] عبدالملک با آل‌علی(ع) دشوار مخالف بود و در طی وی هشام بن اسماعیل نسبت به اهل مدینه بسیار بد رفتاری کرد.[۷]