امام هادی(ع) امام دهم شیعه ها در حین حکومت معتز مسموم شد و به شهیدشدن رسید.[۳۶] امامت امام هادی(ع) حدود سه سال با حکومت معتز به طور همزمان بود. معتز به انگیزه دشمنی و بغض و کینه نسبت به اهلبیت(ع)[۳۷] و همینطور وضعیت و محبوبیت اجتماعی امام دهم شیعه ها درصدد از دربین برداشتن وی برآمد.[۳۸] آخر و عاقبت معتز امام را در سوم رجب سال ۲۵۴ق به شهیدشدن رساند.[۳۹] هرچند بعضی شهیدشدن امام را در طی معتمد عباسی و با دسیسه وی تیتر کردهاند.[۴۰] گردآوریای معتقدند که امام هادی(ع) به امر معتز و سم معتمد به شهید شدن رسید.[۴۱] بعضا پژوهشگران با اشاره به شهیدشدن امام با مسمومیت از جانب معتز به اقوال عالمان و مورخان در این باره اشاره مسجد النبی کوهسنگی مشهد کردهاند.[۴۲]
واکنش با امام حسن عسکری(ع)
حکومت معتز حدود 1سال با امامت امام حسن عسکری(ع) به طور همزمان بود.[۴۳] نقل شده او نسبت به امام عسکری(ع) نیز بغض و کینه داشت. به گفته بعضی پژوهشگران حکومت برای به انزوا کشیدن و زیرلحاظ به چنگ آوردن امام حسن عسکری(ع)، او را آیتم آزار قرار داده[۴۴] و به زندان افکند.[۴۵] معتز از زندانبان خویش مراد بود تا بر امام دشوار گرفته و وی را آیتم اذیت و آزار قرار دهد.[۴۶] بیان شده ادله دشوارگیری وی علم، آوازه و منزلت اجتماعی امام بود و همینطور دانش به اینکه وی بابا امام منتظری میباشد که شیعهها برای سرنگونی حکومت ظالمان چشم به راه وی آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشند.[۴۷]
طبق ادعای پارهای منابع، معتز تصمیم گرفته بود تا با خیانتای امام عسکری(ع) را به شهید شدن برساند.[۴۸] وی به سعید حاجب امرکرد تا امام را به کوفه برده و به دور از دیده عموم، گردنش را بزند؛ البته معتز سه روز پس از این امر از خلافت خلع شد و به قتل رسید.[۴۹] آورده شده امام(ع) پیش از وقوع اتفاق، خبر کشته شدن معتز را به شیعهها داده بود؛ چنانکه در جواب به طومار یکیاز یارانش بر طبق اظهار نگرانی از اراده معتز برای قتل حضرت به نتیجه ها شدن فَرَج بعداز سه روز اشاره نمود.[۵۰] به اطمینان بعضا مورخان معتز به وسیله امام عسکری(ع) گزینه نفرین قرار گرفت و از آفریدگار خلاصی از شر و آزار معتز را خواهان شد که بعد از دعای حضرت معتز از خلافت عزل رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد شد.[۵۱]
واکنش با شیعهها
حالت سیاسی و اجتماعی شیعه ها که از فرصت مأمون عباسی به ادب نسبی رسیده بود، بعد از به حکومت وصال متوکل عباسی طاقت فرسا شد و گزینه فشار و اقدامات خصمانه قرار گرفتند.[۵۲] این سیاست در حکومت معتز نیز دنبال شد.[۵۳] نقل شده معتز عباسی با شیعهها بسیار دشوارگیر بود.[۵۴] خلال امام هادی(ع) شماری از شیعهها زیرا ابوهاشم جعفری[۵۵] حسن بن محمد عقیقی، محمد بن ابراهیم عمری[۵۶] و محمد بن علی عطار[۵۷] نیز بوسیله حکومت به زندان شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد افتادند.
آورده شده جعفر بن اسماعیل بن موسی کاظم از مبلغان امامیه در مغرب به وسیله ابناکثر اوقات از کارگزارن معتز به قتل رسید.[۵۸] احمد بن عبدالله از نوادگان امام حسن(ع) نیز به دست عمال خلیفه به قتل رسید و عیسی بن اسماعیل از نوادگان عبدالله بن جعفر در زندان حکومت از عالم رفت.[۵۹] قتل جعفر بن محمد از نوادگان امام سجاد(ع) در ری و ابراهیم بن محمد از نوادگان عباس بن علی(ع) و همینطور وفات احمد بن محمد از نوادگان امام حسن(ع) در زندان مدینه[۶۰] به عنوان مثال اقدامات حکومت معتز علیه شیعه ها بود.
قیامهای منتسب به علویان در طی معتز
در منابع از قیامهای علویان در حین معتز صحبت به بین آمده میباشد[۶۱] یکیاز آنان قیام علی بن موسی بن اسماعیل از نوادگان امام کاظم(ع) و از مبلغان دین امامیه در مصر بود[۶۲] که در غایت بوسیله حکومت بازداشت شد[۶۳] و در زندان از عالم رفت.[۶۴] یک کدام از دیگر از قیامها، قیام اسماعیل بن یوسف از نوادگان امام حسن(ع) که بوسیله حکومت ناکامی خورده و به قتل رسید. حسن بن یوسف اخوی وی و همینطور جعفر بن عیسی از نوادگان عبدالله بن جعفر نیز دراین اتفاق کشته شدند.[۶۵] حکومت عباسی این قیامها را با شغلهای امام هادی(ع) در مورد میدانست؛ به این ترتیب محدودیتهای رنج بر امام و پیروانش اجبار کرد.[۶۶]
امام هادی(ع) امام دهم شیعه ها در حین حکومت معتز مسموم شد و به شهیدشدن رسید.[۳۶] امامت امام هادی(ع) حدود سه سال با حکومت معتز به طور همزمان بود. معتز به انگیزه دشمنی و بغض و کینه نسبت به اهلبیت(ع)[۳۷] و همینطور وضعیت و محبوبیت اجتماعی امام دهم شیعه ها درصدد از دربین برداشتن وی برآمد.[۳۸] آخر و عاقبت معتز امام را در سوم رجب سال ۲۵۴ق به شهیدشدن رساند.[۳۹] هرچند بعضی شهیدشدن امام را در طی معتمد عباسی و با دسیسه وی تیتر کردهاند.[۴۰] گردآوریای معتقدند که امام هادی(ع) به امر معتز و سم معتمد به شهید شدن رسید.[۴۱] بعضا پژوهشگران با اشاره به شهیدشدن امام با مسمومیت از جانب معتز به اقوال عالمان و مورخان در این باره اشاره مسجد النبی کوهسنگی مشهد کردهاند.[۴۲]
واکنش با امام حسن عسکری(ع)
حکومت معتز حدود 1سال با امامت امام حسن عسکری(ع) به طور همزمان بود.[۴۳] نقل شده او نسبت به امام عسکری(ع) نیز بغض و کینه داشت. به گفته بعضی پژوهشگران حکومت برای به انزوا کشیدن و زیرلحاظ به چنگ آوردن امام حسن عسکری(ع)، او را آیتم آزار قرار داده[۴۴] و به زندان افکند.[۴۵] معتز از زندانبان خویش مراد بود تا بر امام دشوار گرفته و وی را آیتم اذیت و آزار قرار دهد.[۴۶] بیان شده ادله دشوارگیری وی علم، آوازه و منزلت اجتماعی امام بود و همینطور دانش به اینکه وی بابا امام منتظری میباشد که شیعهها برای سرنگونی حکومت ظالمان چشم به راه وی آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشند.[۴۷]
طبق ادعای پارهای منابع، معتز تصمیم گرفته بود تا با خیانتای امام عسکری(ع) را به شهید شدن برساند.[۴۸] وی به سعید حاجب امرکرد تا امام را به کوفه برده و به دور از دیده عموم، گردنش را بزند؛ البته معتز سه روز پس از این امر از خلافت خلع شد و به قتل رسید.[۴۹] آورده شده امام(ع) پیش از وقوع اتفاق، خبر کشته شدن معتز را به شیعهها داده بود؛ چنانکه در جواب به طومار یکیاز یارانش بر طبق اظهار نگرانی از اراده معتز برای قتل حضرت به نتیجه ها شدن فَرَج بعداز سه روز اشاره نمود.[۵۰] به اطمینان بعضا مورخان معتز به وسیله امام عسکری(ع) گزینه نفرین قرار گرفت و از آفریدگار خلاصی از شر و آزار معتز را خواهان شد که بعد از دعای حضرت معتز از خلافت عزل رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد شد.[۵۱]
واکنش با شیعهها
حالت سیاسی و اجتماعی شیعه ها که از فرصت مأمون عباسی به ادب نسبی رسیده بود، بعد از به حکومت وصال متوکل عباسی طاقت فرسا شد و گزینه فشار و اقدامات خصمانه قرار گرفتند.[۵۲] این سیاست در حکومت معتز نیز دنبال شد.[۵۳] نقل شده معتز عباسی با شیعهها بسیار دشوارگیر بود.[۵۴] خلال امام هادی(ع) شماری از شیعهها زیرا ابوهاشم جعفری[۵۵] حسن بن محمد عقیقی، محمد بن ابراهیم عمری[۵۶] و محمد بن علی عطار[۵۷] نیز بوسیله حکومت به زندان شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد افتادند.
آورده شده جعفر بن اسماعیل بن موسی کاظم از مبلغان امامیه در مغرب به وسیله ابناکثر اوقات از کارگزارن معتز به قتل رسید.[۵۸] احمد بن عبدالله از نوادگان امام حسن(ع) نیز به دست عمال خلیفه به قتل رسید و عیسی بن اسماعیل از نوادگان عبدالله بن جعفر در زندان حکومت از عالم رفت.[۵۹] قتل جعفر بن محمد از نوادگان امام سجاد(ع) در ری و ابراهیم بن محمد از نوادگان عباس بن علی(ع) و همینطور وفات احمد بن محمد از نوادگان امام حسن(ع) در زندان مدینه[۶۰] به عنوان مثال اقدامات حکومت معتز علیه شیعه ها بود.
قیامهای منتسب به علویان در طی معتز
در منابع از قیامهای علویان در حین معتز صحبت به بین آمده میباشد[۶۱] یکیاز آنان قیام علی بن موسی بن اسماعیل از نوادگان امام کاظم(ع) و از مبلغان دین امامیه در مصر بود[۶۲] که در غایت بوسیله حکومت بازداشت شد[۶۳] و در زندان از عالم رفت.[۶۴] یک کدام از دیگر از قیامها، قیام اسماعیل بن یوسف از نوادگان امام حسن(ع) که بوسیله حکومت ناکامی خورده و به قتل رسید. حسن بن یوسف اخوی وی و همینطور جعفر بن عیسی از نوادگان عبدالله بن جعفر نیز دراین اتفاق کشته شدند.[۶۵] حکومت عباسی این قیامها را با شغلهای امام هادی(ع) در مورد میدانست؛ به این ترتیب محدودیتهای رنج بر امام و پیروانش اجبار کرد.[۶۶]
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: مرکز فرهنگی و اجتماعی محله